15-lecie Gimnazjum im. Romana Brandstaettera w Tarnowie

15-lecie Gimnazjum im. Romana Brandstaettera w Tarnowie
15-lecie Gimnazjum im. Romana Brandstaettera w Tarnowie
15-lecie Gimnazjum im. Romana Brandstaettera w Tarnowie
Dnia 19 września br. Gimnazjum nr 11 w Tarnowie świętowało swój jubileusz . W uroczystościach z ramienia Stowarzyszenia Romana Brandstaettera w Poznaniu udział wzięli ks. profesor Jan Kanty Pytel i ks. dr Rafał Ostrowski.
Przed 15 laty Gimnazjum zaczynało  od zera. Start był trudny, ale rozwój niezwykle dynamiczny. Dzisiaj Gimnazjum nr 11 należy do najlepszych w mieście.
Uroczystości przygotowała, wspierana przez dyrektora i nauczycieli, mgr Renata Gomoła, nauczyciel historii. Zaprezentowała ona  genezę i rozwój Gimnazjum w trzech ciekawych fazach sprawozdawczych.
Dyrekcja przygotowała piękne medale pamiątkowe, które otrzymali m.in. Stanisława Wiatr-Partyka, sybiraczka, której mąż zginął w Katyniu, długoletnia, zasłużona i powszechnie szanowana dyrektor mgr Maria Kmiecik i ks. Jan Kanty Pytel z Poznania. Na medalu widnieje napis:  Ks. Prof. Jan Kanty Pytel  - Przyjaciel Gimnazjum nr 11 im. Romana Brandstaettera w Tarnowie.
W słowie skierowanym do gości i uczniów ks. J.K .Pytel podkreślił, że wtedy nadanie patrona wymagało wielkiego myślenia i odważnej decyzji. Wybór był trafny. Wszak Roman  Brandstaetter wielki pisarz, poeta, potencjalny kandydat do literackiej nagrody Nobla , rodak Tarnowa,  człowiek z pogranicza  wielu kultur, przewyższał wszystkich innych kandydatów do patronatu nad Gimnazjum. Ks. Jan Kanty  Pytel wspomniał, że niedawno  wygłosił mowę na 150-lecie Gimnazjum i Liceum w Rogożnie  Wlkp. W  tym Liceum, na frontonie auli widniał napis  z poematu „L’amore desperato” Jana Kasprowicza: „ Na zawsze będzie osamotnion w tłumie Duchów swych braci, kto kochać nie umie.” Jest to niezwykle  piękny pod względem treści fragment wiersza,  eksponujący wartość miłości, ale w niczym nie ustępuje mu myśl z brandstaetterowego  Psalmu o trzcinie „Wówczas  jestem, gdy jestem dobry”. Patron Gimnazjum wracał do greckiej kalokagathia ( kalos -piękny, kai – i  agathos – dobry ). Wychowanie do bytu pięknego i dobrego.  Są tu zawarte  ważne wskazania dla uczniów: sięganie po wielorakie  dobro i kontemplacja piękna – w drugim człowieku, w muzyce, w malarstwie, a zwłaszcza w przyrodzie, w wielkiej księdze, w której Pulcher-Piękny - Bóg „spowiada się  człowiekowi przez piękno dzieł przez siebie stworzonych”. Ks. Jan Kanty Pytel życzył uczniom, by realizowali hasło wypisane złotą nicią na pięknym, wielobarwnym sztandarze Gimnazjum i uczyli się języków obcych.